Osteochondrose is een van de meest voorkomende ziekten van de wervelkolom. Het komt meestal voor bij veel mensen ouder dan veertig jaar, maar het komt vaak voor bij jongere mensen. Osteochondrose is opgenomen in de ICD-10, de code is M42 (de codes M40-M43 zijn vervormende dorsopathieën)
Osteochondrose is een scheiding van de tussenwervelschijven, waardoor deze platter worden en de totale hoogte van de wervelkolom afneemt. Misvormde tussenwervelschijven leiden tot beknelde zenuwen en pijn. Osteochondrose van het thoracale gebied is relatief zeldzaam, omdat dit specifieke gebied, bestaande uit 12 wervels, goed wordt gefixeerd door de ribben en het borstbeen. De ziekte treft meestal de bovenste wervels van de afdeling.
Oorzaken van thoracale osteochondrose
Deze ziekte komt het vaakst voor bij mensen van wie de familie frequente gevallen van osteochondrose heeft, maar er zijn uitzonderingen. De ziekte kan worden veroorzaakt door:
- aangeboren pathologieën van de wervelkolom;
- verwondingen;
- constante sterke fysieke activiteit;
- ernstige stofwisselingsstoornissen;
- algemene spierzwakte;
- infecties en frequente temperatuurveranderingen;
- constante spanning.
Osteochondrose komt bij veel vrouwen voor tijdens de menopauze.
Tekenen van osteochondrose van de thoracale wervelkolom
Symptomen van deze ziekte kunnen verschillen, veel hangt af van de leeftijd van de patiënt, de omvang van de ziekte en het stadium. Tijdens remissie kan de ziekte vrijwel onmerkbaar zijn, maar tijdens een exacerbatie is het onmogelijk om deze niet op te merken.
Pathologische veranderingen in de wervelkolom manifesteren zich met de volgende symptomen:
- acute of pijnlijke pijn op de borst, in het gebied van de wervelkolom (dorsago);
- wanneer de zenuwwortels die het ruggenmerg verlaten beschadigd zijn (radiculopathie), verschijnen schietpijnen, paresthesieën en verschillende sensorische stoornissen;
- pijnlijke pijn treedt op in het hartgebied, die niet verdwijnt na inname van glyceroltrinitraat;
- longsyndroom, dat kan worden bepaald door tekenen van zuurstofgebrek en slechte ventilatie;
- scherpe buikpijn;
- pijn als gevolg van osteochondrose van de thoracale wervelkolom gaat niet gepaard met een verhoging van de temperatuur, zoals vaak het geval is bij lage rugpijn;
- pijn neemt toe met druk op de wervels;
- Er kan zich compressiemyelopathie ontwikkelen. Myelopathie wordt gekenmerkt door veranderingen in de gevoeligheid van de huid en spieren nabij het getroffen gebied van de wervelkolom.
Belangrijk! Osteochondrose van de thoracale en lumbale regio simuleert vaak ziekten van de inwendige organen. Patiënten kunnen pijn in de maag, lever of hart ervaren als gevolg van beknelde zenuwen. Na verloop van tijd kunnen ‘waargenomen’ ziekten daadwerkelijk optreden als gevolg van voortdurende ontstekingen.
Als de patiënt pijn voelt in de inwendige organen, maar pijn het enige symptoom is, is het noodzakelijk om de toestand van de wervelkolom te controleren. De tiende wervel is bijvoorbeeld verantwoordelijk voor de innervatie van de nieren en de algemene toestand van het lichaam. Bij osteochondrose voelt een persoon pijn in de nieren en wordt hij snel moe. Daarom is het belangrijk om niet aan zelfmedicatie te doen, zoals vaak op diverse fora wordt geadviseerd, maar een specialist te raadplegen.
Stadia van osteochondrose van het thoracale gebied
De internationale classificatie heeft 4 stadia (graden) van thoracale osteochondrose vastgesteld, die elk hun eigen ziektebeeld hebben:
1e graad. In dit stadium begint de ziekte nog maar net als gevolg van het feit dat de tussenwervelschijf vocht verliest, de hoogte afneemt, de wervels dichter naar elkaar toe bewegen en druk beginnen uit te oefenen op de zenuwen. De patiënt kan lokale pijn voelen in het gebied van de zieke wervel, en af en toe zijn er karakteristieke lumbago's. Pijnlijke gevoelens treden op bij actieve beweging en fysieke activiteit, maar sommige oefeningen kunnen ongemak verlichten. Meestal wordt stadium 1-ziekte verward met gewone vermoeidheid, dus mensen haasten zich niet om naar een dokter te gaan.
2e graad. De wervel verliest stabiliteit en er vormen zich scheuren in de vezelige ring. Door de toegenomen instabiliteit zijn subluxaties mogelijk, zowel voor de hand liggend als verborgen, wat in de toekomst voor veel problemen kan zorgen. De patiënt ervaart niet alleen pijn tijdens lichamelijke activiteit, maar soms ook wanneer hij stilstaat (bijvoorbeeld liggend op zijn zij of rug). Osteochondrose van de 2e graad wordt ook gekenmerkt door algemene zwakte, verhoogde vermoeidheid, pijn kan worden waargenomen in het gebied van de inwendige organen, in de ledematen. Thoracalgie kan optreden.
3e graad. De vezelige ring wordt dunner en scheurt, waardoor een hernia ontstaat. Deze ziekte veroorzaakt een aantal afwijkingen in het functioneren van de inwendige organen, omdat de wervelkolom zich in een gebogen toestand bevindt en de beweging ernstig beperkt, waardoor een persoon gedwongen wordt posities in te nemen waarin minder pijn wordt gevoeld. Het pijnsyndroom is erg sterk, in dit stadium is de vorming van de wervelkolom met radiculair syndroom mogelijk.
4e graad. De wervels beginnen in de breedte te groeien, hun processen worden verbeend en de overblijfselen van de tussenwervelschijven worden ook verbeend. Patiënten merken vaak een afname van de pijn, maar tegelijkertijd neemt ook de mobiliteit van de wervelkolom merkbaar af. De wervels komen dichter naar elkaar toe, hun wortels worden verbeend en hun wortels groeien, waardoor het schokabsorberend vermogen van de wervelkolom afneemt. Een persoon met gevorderde osteochondrose verliest merkbaar lengte, zijn bewegingen worden beperkt en er wordt een kromming van de wervelkolom waargenomen (kyfose of lordose).
Tegen de achtergrond van osteochondrose van de thoracale wervelkolom kunnen zich verschillende ziekten van de inwendige organen ontwikkelen, dus het uitstellen van de diagnose en behandeling is gevaarlijk.
Diagnostische methoden
De belangrijkste radiologische symptomen van deze ziekte zijn:
- Ongelijke contouren van de tussenwervelschijf;
- Golvende rand van de integumentaire platen;
- De uncinate processen zijn vergroot en puntig;
- Verminderde hoogte van tussenwervelschijven;
- De vorm van de tussenwervelschijven is veranderd;
- Hernia tussenwervelschijven (het is gemakkelijker om anterieure hernia's te identificeren);
- Het uiterlijk van osteofyten;
- De vorm van het wervellichaam is veranderd.
In bepaalde gevallen wordt een röntgencontrastonderzoek uitgevoerd - discografie, die de volgende kenmerken vertoont:
- Ongelijke contouren van de nucleus pulposus;
- In de ernstige fase van de ziekte is de tussenwervelschijf volledig gevuld met contrast;
- Bij aanzienlijke vernietiging van de tussenwervelschijf wordt waargenomen dat het contrast zich tot buiten de grenzen uitstrekt en soms het wervelkanaal binnendringt.
Gevolgen van osteochondrose
Als de ziekte niet wordt behandeld, verloopt de voortgang zeer snel. Maar bij een succesvolle behandeling is het aantal mogelijke complicaties minimaal. Er zijn verschillende belangrijke complicaties van osteochondrose:
- Ischias
- Spondylose van de thoracale wervelkolom (en andere delen)
- VSD
- Verminderd gehoor of gezichtsvermogen
- Radiculitis
- Migraine
- Lumbago
- Tussenwervel roodharige
- Spondyloartrose
- Handicap
- Thoracalgie
- Epicondylitis
Basismethoden voor de behandeling van osteochondrose van de thoracale wervelkolom
Momenteel wordt de behandeling van thoracale osteochondrose uitgevoerd met behulp van de volgende methoden:
- Conservatieve behandeling
- Chirurgische behandeling
- Tractie
Behandeling met medicijnen is gebaseerd op verschillende principes. De belangrijkste is de strijd tegen pijn en het verminderen van ontstekingen. Daarom gebruiken artsen ontstekingsremmende medicijnen om pijn te verlichten.
Om de conditie van het kraakbeen te verbeteren, schrijven artsen chondroprotectors voor aan patiënten.
Vaak worden beperkingen in de beweging van de wervelkolom veroorzaakt door strak gespannen spieren. Om van deze ziekte af te komen, schrijven artsen spierverslappers en krampstillers voor.
Om de pijn te verminderen, raden artsen aan dat patiënten verschillende zalven voor osteochondrose gebruiken, die een verwarmend effect hebben.
Om deze ziekte effectief te behandelen, is een gecontroleerde dosering van de medicatie door een arts belangrijk. De patiënt moet onthouden dat medicijnen strikt in de door de arts voorgeschreven volgorde moeten worden ingenomen. Het mengen van medicijnen of het vervangen ervan door analogen mag niet gebeuren zonder toestemming van de behandelende arts.
Naast medische behandeling schrijven artsen acupunctuur, reflexologie, fysiotherapie en massagetherapie voor. Alle genoemde behandelmethoden moeten in detail met uw arts worden besproken en moeten door een professional worden uitgevoerd.
In de vroege fasen van de ziekte is het hele therapeutische proces van osteochondrose in de thoracale wervelkolom beperkt tot fysiotherapie voor osteochondrose en een paar speciale oefeningen. Medicamenteuze therapie bestaat uit het voorschrijven van medicijnen die de stofwisseling verbeteren, evenals vitaminetherapie.
Patiënten wordt geadviseerd niet te sporten zonder dit met hun arts te bespreken. Opgemerkt moet worden dat je in de acute fase van de ziekte geen gymnastiek kunt doen. Elke oefentherapie wordt geselecteerd afhankelijk van de locatie van het beschadigde gebied in de wervelkolom. Folkmedicijnen kunnen ook worden gebruikt.
Wat te doen als de ziekte verergert?
Exacerbatie van osteochondrose gaat altijd gepaard met pijn. De hoofdbehandeling is dus gericht op het verminderen van pijn.
Voor dit doel worden NSAID's voorgeschreven. Ze verminderen de aanmaak van prostaglandinen, die de zenuwuiteinden irriteren die verantwoordelijk zijn voor pijn. In geval van ineffectiviteit van deze geneesmiddelen kan blokkade met lokale anesthetica worden gebruikt. Ook tijdens een verergering van de ziekte moet zware lichamelijke inspanning worden vermeden en wordt rust aanbevolen. Daarom is oefening in dergelijke situaties voor osteochondrose van het thoracale gebied gecontra-indiceerd tot nader besluit van de behandelende arts.
Preventiemaatregelen
Om de ontwikkeling van osteochondrose van de thoracale wervelkolom te voorkomen, moet u altijd voor uw gezondheid zorgen.
De eerste stap is het elimineren van alle factoren die de vorming van osteochondrose kunnen veroorzaken, vergeet de gevaren van zware fysieke activiteit niet en behoud de juiste houding.
Elke persoon moet regelmatig onderzoeken ondergaan in een gespecialiseerde apotheek. Als de arts tijdens een medisch onderzoek primaire pathologieën van de wervelkolom ontdekt, moet de patiënt onmiddellijk contact opnemen met een orthopedist.
Om ziekte te voorkomen, is het noodzakelijk om alle ziekten tijdig te behandelen, en dit is vooral belangrijk voor ziekten van het bewegingsapparaat. Na blessures is het noodzakelijk om verplichte revalidatie te ondergaan.
Zorg goed voor je lichaam: verander tijdens het werk vaker je lichaamshouding om onderkoeling en hyperthermie te voorkomen, vergeet medische onderzoeken niet.
Thuis kunnen mensen hun lichaam niet altijd in de gewenste toon houden, zoals in de sportschool wel kan. Maar vergeet toch niet om je rugspieren te versterken met verschillende oefeningen. Fysiotherapie voor osteochondrose zal bijvoorbeeld heel goed helpen. Het belangrijkste is om het niet te overdrijven. En foto's en video's van oefeningen zijn gemakkelijk te vinden op internet.
De beste preventie van welke ziekte dan ook is een uitgebalanceerd dieet. Uw dieet moet niet alleen groenten bevatten, maar ook een complex van vitamines, wat vooral belangrijk is in de lente en de winter. Om uw rug te versterken, kunt u gebruik maken van massage, medicijnen en zwemmen.